Mijn Kerstfeest als Kind in 1953, deel 1

kerststal

Hoera, het wordt Kerstmis.

Wat een fijne tijd is dat.

sinterklaasSinterklaas is net voorbij en hij heeft zulke mooie cadeautjes gebracht!

Een popje, een winkeltje, poppenkleertjes, kleurtjes, een teken schriftje, een chocoladeletter en een marsepeinen poesje.

Yummi, yummi, de chocoladeletter is al voor de helft op.

Van mijn mama mag ik iedere dag een stukje zelf eten en een stukje weggeven.

Wachten tot mama klaar is

En nu heeft mama de kerststal van zolder gehaald.

Vanmiddag gaan we de kerststal neerzetten heeft ze gezegd, dan mag ik de beeldjes uitpakken en samen met mama neerzetten. Pim, mijn broertje mag ook meedoen. De beeldjes liggen in een doos in krantenpapier tussen het kerstmos. Zo kunnen ze niet kapot gaan.

Wat duurt het lang voordat mama klaar is.

Ze is de was, die op het droogrekje voor de kachel heeft gedroogd, aan het strijken. ‘Dat moet eerst af en opgeruimd.’ zegt ze.

Buiten is het koud. Ik zit voor het raam en voel de kou door de kieren komen.

Papa heeft er wel kranten tussen gedaan, maar hier en daar voel je het toch.

We wonen op een hoek. Dat is leuk, je kan twee kanten opkijken.

De fabriek

Nu kijk ik naar de overkant waar de fabriek staat.

Het is al donker geworden en een straatlantaarn verlicht de poort. Het miezert een beetje en de klinkers glimmen. Op het water van de sloot ligt een dun laagje ijs. Zou het vannacht weer gaan vriezen.?

De poort is open. De mensen zijn klaar met hun werk en ik zie ze uit de fabriek komen. Ze zijn lekker dik aangekleed en ze lopen of fietsen snel weg.

Dikwijls is het daar dan een hele drukte en blijven er veel mensen met elkaar kletsen. vechtende vrouwenEén keer hadden er twee vrouwen ruzie en ze gingen echt met elkaar vechten. De een trok hele plukken haar uit het hoofd van de ander en de ander krabde het hele gezicht van de ander weer open met haar lange nagels.

Een grote stevige man heeft ze toen uit elkaar gehaald. Schelden dat ze deden!

Mama was boos dat we er naar keken en we moesten bij het raam vandaan. Ze vond het niet goed dat we zulke dingen zagen.

Papa komt thuis

‘Mama, bent u klaar?’

‘Ja kindje, ik ben klaar, maar je zal nog even geduld moeten hebben. Papa komt zo thuis en ik moet het eten nog koken.’
Bah, ik wil niet meer wachten, maar het zal toch moeten. Ik mag niet alleen aan Maria en Jozef en het kindje Jezus komen.

jan van goyenkadeDaar zie ik papa aankomen op de fiets. Hij werkt in Den Haag en iedere dag fietst hij naar zijn werk, ook in de winter. Wel een heel uur!
Want we wonen in Leiden op de Jan van Goyenkade 4A.

Zijn adem zie ik in kleine wolkjes uit zijn neus komen.

Ik hol naar de deur en geef hem een dikke pakkerd als hij binnenkomt. Wat is hij koud. Hij heeft altijd hele witte vingers als hij thuiskomt. Dan slaat hij zijn handen om zich heen op zijn rug weer warm en dan zijn ze even helemaal rood en blauw.

‘Papa, papa, we gaan het kerststalletje neerzetten.’

Papa is blij voor me. Hij is moe en moet even bijkomen.

Eten

We eten zuurkool met worst, lekker!

Papa snijdt de worst altijd in hele dunne schuine plakjes. Zo hebben we een heleboel.

SinterklaasPim  komt ook aan tafel. Hij heeft met zijn dinkytoys zitten spelen.
Hij is net 5 jaar geworden, twee daagjes na Sinterklaas, dus nu heeft hij dubbele cadeautjes.

Ik moet een half jaar wachten voor ik weer cadeautjes krijg, want ik ben in juni jarig. Dan wordt ik al 7 jaar!

Ik ga meehelpen met afdrogen, dan gaat de tijd ook vlugger.

De Kerststal

Eindelijk gaat mama een plekje op het dressoir vrijmaken waar het stalletje komt te staan. Ze legt eerst al het kerstmos rond het stalletje.
Om de beurt mogen Pim en ik een beeldje voorzichtig uitpakken en samen met mama een plekje geven.
Ik vind Maria zo mooi. Ze heeft blonde vlechtjes en een hele mooie blauwe cape.
Het kindje Jezus met blonde krulletjes ligt in een kribje met stro en spreid allebei zijn armpjes naar je uit. Hij is zo lief!
Jozef is al grijs en oud en zorgt goed voor Maria en Jezus.
De drie Koningen moeten nog helemaal achteraan in een hoekje. Na de Kerst mogen ze iedere dag een stapje dichterbij komen en op 6 januari mogen ze bij het kribbetje staan.

kerststalVoor het Kerststalletje komen twee kaarsjes te staan.
Als alles goed staat mogen die aan.

In ons pyjamaatje mogen we ons avondgebedje bidden bij het stalletje.

Vol eerbied en verwondering zit ik daar op mijn knietjes een onze vader en een weesgegroetje te bidden met mijn ogen stijf dichtgeknepen. Als ik ze een klein beetje open doe zie ik allemaal lichtstraaltjes van de vlammetjes komen.

Blij ga ik naar bed.

Naar deel 2,  naar deel 3,  naar deel 4

4 thoughts on “Mijn Kerstfeest als Kind in 1953, deel 1

  1. Lex van der Post says:

    Heel leuk om te lezen 😊 ik ben benieuwd naar het volgende deel. Je zou kinderboeken moeten gaan schrijven 👍
    Groeten, je broertje die er nog niet was,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *